yaho minna november 29, 2010

De laatste 2 3 maanden had ik het druk met leren dus ik had niet zoveel tijd om te updaten. Zondag is de toets namelijk al!
Hij wordt gehouden in een universiteit in Osaka. Wel ver weg trouwens, dus ik hoop dat ik het kan vinden. Misschien gaat mijn lerares mee. Omg, ik houd van haar. Ze is zo lief!

Maar ja goed, de toets. Het ziet er niet heel erg mogelijk uit. Volgens mij lerares hoor de anderhalf a 2 jaar te leren om level 3 te halen.
Maar ik vind het Japans studeren wel heel leuk en interessant.
En nou heb ik toch gekozen om level 3 te doen, en ik ben er blij mee. Ik leer nou meer grammatica erbij als wanneer ik level 4 (1 level lager) had gekozen. Ook al haal ik 3 dan nu niet, dan ben ik in ieder geval al een heel eind als ik hem over en jaar misschien nog een keer ga proberen al een heel eind (ik heb bijna alle grammatica onder de knie).

Je wilt niet weten hoeveel tekstboeken ik heb.
Het kanji boek (het blauwe dikke boek waar ik ongeveer op een derde mee ben).

Een samengebonden boekje van A4 met vocabulaire (geschreven in kanji en de manier waarop ik het moet lezen staat er dan boven).

Minna no nihongo. Een heel zwaar boek van anderhalve centimeter
met heeeel veel grammatica oefeningen (1 onderdeel wordt zolang herhaald tot je niet eens meer op een ander antwoord kan komen)
Die heb ik gekocht. Was wel duur maar ik heb er wel veel aan gehad tot nu toe.

Een notitieboek. In dit notitieboek schrijf ik aantekeningen, maar ik maak er zelf kleine tekeningetjes bij zodat het een beetje op een zelfgemaakt tekstboek lijkt. En als ik veel tijd besteedt aan het opmaken van een notitie en hem goed opschrijf, herinner ik ze meestal al voor altijd nadat ik ze opgeschreven heb.

Kumon. Ik heb nog 1 level te gaan maar ik laat die nog even liggen tot na de toets.
Dan heb ik nog een tekstboek die ik van mijn lerares leen. Die is 1 centimeter dik. Ik heb de afgelopen 2 maanden er elke dag ‘s avonds een uurtje of 2 in zitten werken en ik heb nog maar een paar pagina’s te gaan. Er staan nog wel vocabulaire lijsten in die ik nog lang niet ken.

Ik zit natuurlijk in totaal per dag 50 minuten in de trein en dan leer ik woordjes. In de 40 minuten per dag in de tram schrijf ik brieven aan mijn klasgenoten voor de laatste dag. Samen met een vriendin, want het lukt me niet helemaal alleen.

Het notitieboek dat ik 2 maanden geleden heb gekocht heb ik eindelijk volgekladderd!

Mijn kalender voor de komende tijd:
2 december, verjaardag!  
5 december, toets
6 december, sinterklaas! Mijn ouders hebben allemaal cadeautjes opgestuurd dus ik geef ik op de avond. En ik ga pannekoeken voor ze bakken met spek/appel enzo!
12 december, Kongo, de hoogste berg van Osaka beklimmen samen met de directeur van de school. En zijn vriend. Hij schijnt pro bergbeklimmer te zijn en elke zondag Kongo te beklimmen als training. Volgens de directeur heeft hij echt hoge bergen beklommen en misschien wel Everest (ik weet niet hoeveel daar van waar ). Ik ga natuurlijk niet in mijn eentje met hem. Ik neem 2 vriendinnnen mee. We gaan ‘s ochtends de berg op, en op de berg lunchen (ik dacht eraan om cup ramen en een thermoskan mee te nemen want het is natuurlijk hartstikke houd en rijst wordt taai en koud in de kou!). En dan gaan we weer naar beneden.
Had ik niet geschreven, maar ik ben de 18e met school ook een berg wezen beklimmen. Had na 2 dagen nog spierpijn. maar het was wel leuk . Ik dacht dat het vermoeiender zou zijn. Dat viel wel mee, maar ik had wel spierpijn =( en de volgende dag badminton training DX.
We doen trouwens niet meer aan warmrennen tegenwoordig op de badminton club. Nee, we kregen opeens een heel goed idee. Springtouwen!
Ik wil terug naar het renneeheeen!
17 december mijn senpai organiseren een takoyaki party voor me als afscheid! Zo lief! maar ik lust geen tako  DX (octopus)
18 december, laatste schooldag T_T. Heb nog zooveel te doehoen DX.
19 december, orientatie YFU. Moet speech houden en een verassing meenemen voor mijn gastgezien. Heb al een heel mooi idee in mijn hoofd, en ik ga het morgenochtend maken.
vanaf 19 december wintervakantie!
En rond 7 januari naar huis, maar het is nog niet zeker. Ik weet wel dat ik eerst naar Tokio ga voor een laatste orientatie van 2 dagen.

Het is bijna het einde van het uur.
Zondag toets, dus deze week geen computer! Maar brieven zijn altijd welkom!

En ik ben bijna 17. En ik had eergister pas door dat ik nu over 3 dagen al 17 ben.

laatste bericht: had net tijdens de lunchpauze een heel intellectueel gesprek met 2 vriendinnen in de klas over hoevaak we de wc rol rondraaien voordat we het afscheuren.　En hoeveel papiertjes we gebruiken voor een grote beurt, en een kleine beurt.

tot de volgende update, en sorry dat ik  steeds zo lang niet schrijf =(

Shodo november 2, 2010

Ik kom net van de les Shodo (kalligraphie). We hebben de laatste maanden enorm veel karakters geoefend. Nu is er voor volgend jaar een soort wedstrijd. Iedereen is dus druk aan het oefenen voor een soort eindstuk waarop een stuk of 30 karakters moeten staan. Omdat ik er volgend jaar niet meer ben mag iets anders doen. Iets veel leukers! Op een groot lang veel moet ik 3 karakters tekenen. Ze betekenen ‘een standvastig hart’. Het is heel leuk, maar wel moeilijk. Voor 1 karakter mag je maar 1 keer je kwast opvullen met inkt. De stijl die ik heb gekozen is heel sterk en spattig maar

toch scherp (vrij heftig).

 

Als je naar de drie hierboven zou kijken is geloof ik de eerste de stijl ik ik doe.

Ik heb de 2e en 3e al gedaan en ik was het lieve een beetje zat dus ik koos voor de hele heftige. Hij is eigenlijk nog harder dan van het plaatje hierboven maar ik kan geen mooi voorbeeld vinden.

Het volgende uur is engels, dan lunch en daarna breien.
We zijn met een tasje bezig, en ik ben bijna klaar. Het is echt een gedrocht maar wat maakt het uit. Ik krijg hem denk ik deze les af. Dan mag ik aan een panonderzetter beginnen .

EDIT: ik heb een beter voorbeeld gevonden van wat ik nu aan het doen ben:

Uenomiya Bunkasai november 1, 2010

Ben vorige week met een vriendinnaar het cultuurfestival van Uenomiya, een jongensschool.  Het was best grappig hoe veel meisjes in hun uniform kwamen. Maar dan hun rokjes heel erg kort, de stropdassen/strikken ingekort of eraf en hun witte sokken voor zwarte sokken ingewisseld. Sommigen droegen zelfs hele lagen make up (wat absoluut niet mag in uniform en normaal doet niemand het, behalve yankee).
Ik zal eerst uitleggen wat nou met een ‘Yankee’ wordt bedoeld in Japan. Een Yankee is een middelbare scholier die regels van de school breekt, rookt en drinkt (de leeftijdsgrens in japan is 2o plus). Veel Yankee verven hun haar en sommige nemen piercings. Als ze een uniform moeten dragen, dragen ze die vaak niet op de juiste manier door voor meisjes hun rok in te korten, en voor jongens hun broek te groot te kopen en laag laat afzakken (niet tot over hun kont zoals sommige mensen dat doen in Europa en Amerika).
Ze hebben dus niet een hele goede reputatie in Japan, maar het lijkt niet of ze zich daar iets van aantrekken.
En je hebt nog wel een verschil tussen de echte irritante, luide, prut Yankee en de Yankee die nog manieren heeft. Ik ken 1 Yankee hier, een jongen, maar helaas is hij van het eerste soort :\.

Over 5 minuten begint de les.
Het is nu 12.40 hier.
En jullie slapen allemaal nog als ik dit schrijf. Best gek eigenlijk.

Vorige week ging ik met Yumi even Naar tennoji waar we een broodje gegeten hebben en ik heb briefpapier gekocht (EINDELIJK! Ik hoef nu geen disney princess papier meer te gebruiken! ). Het briefpapier wat ik heb gekocht was 100 yen (75 cent). Er zitten 6 enveloppen in en 12 vellen briefpapier. Ik koop altijd het briefpapier bij de 100 yen shop omdat ze leuk zijn en ook nog eens goedkoop. Ik houd van de 100 yen shop. Gewoon om er op weg naar huis van school even rond te neuzen of voor 75 eurocent nieuwe oordopjes te kopen (die eigenlijk best wel goed zijn).  

Ik heb geen tijd meer. De les begint bijna en de leraar van het volgende uur is heel strikt. doeidoei

Hiroshima oktober 13, 2010

Deze post gaat niet over Hiroshima. Maar hij heet wel zo 8D.

Ik schrijf een andere dag wel over Hiroshima .

Ik ga vandaag met mijn gastmoeder samen naar Nipponbashi.
Nipponbashi is zoiets als Tokyo’s Akihabara, met veel electronica winkels en otaku. Ik wilde er al een keertje heengaan maar ik mocht er niet alleen heen.

Ik weet niet hoe ik het moet doen met mijn lunch hoor :S. Om 13:30 hebben we afgesproken op het station Nanba en ik ben om 12:35 uit. In de tussentijd moet ik op de 1 of andere manier mijn lunch zien te eten (we mogen niet tussen de lessen door eten…dus dan doe ik dat ook niet).

Volgende uur gym.. badminton .

Heel veel nieuwtjes :) oktober 12, 2010

Ik heb de blog al een maand niet geschreven maar ik heb in de tussentijd voor mezelf notities gemaakt die ik nu aan het opschrijven ben in mijn dagboek (ik heb aan het begin een multomapje met papier gekocht en ik plak en schrijf er allemaal dingetjes in).

20 september was het Bunkasai (cultuurfestival) op de school van mijn gastzusje. Ik ging er samen met gastmama heen.　Er stonden allemaal kraampjes met spelletjes, ijs en hapjes en drankjes die de leerlingen zelf hadden georganiseerd. We hebben eerst een ticket gekocht om de theeceremonie club te bezoeken. Daar kregen we een Japanse anko ‘sweets’ en verse thee.. Dat was heel lekker :9.

Na the theeceremonie gingen we naar de gymzaal om te kijken naar het optreden van Chiinatsu (een vriendin van Yoshino die in de dansclub zit). Dat was heel spectaculair! Toen het optreden van de dansclub was afgelopen waren eigenlijk Yoshino en een paar vriendinnen aan de beurt, maar omdat ze vlak voor het optreden met ons hadden gepraat wat niet mocht mochten ze niet meer optreden. Dat was heel jammer want ze hadden er keihard op geoefend. Ze was elke dag laat thuisgekomen van school..
Daarna gingen we naar het klaslokaal van mijn zusje. Het hele lokaal hing vol posters met etenswaren erop maar ik snap nog steeds niet wat de bedoeling ervan was.
Als laatste zijn we naar een klaslokaal gegaan dat speciaal was ingericht voor de uitwisselingsstudenten van AFS op deze school.　Daar heb ik heel lang gepraat met de meisjes uit Indonesie en Thailand. Ze hadden allebei posters gemaakt over zichzelf  en hun land. Toen ik de poster van het Indonesische meisje las schrok ik heel erg want er stond dat ze op 26-12-2004 (tsunami) haar moeder en nog een aantal gezinsleden was verloren. Echt respect dat ze na zoiets nog iets als een uitwisseling doet.  We hebben elkaar nu op facebook toegevoegd en we mailen een beetje in brabbeljapans mix engels.

De dag na het cultuurfestival ben ik met een meisje van YFU uit Thailand naar de film Beck gegaan. Mizushima Hiro speelde erin dus dat was al een goede reden om te gaan. Maar in de film was hij helemaal niet lief en zijn haar zat stom T_T.
Toen de film was afgelopen was het al weer 16.30. Om　１７．４５ had ik met Honomi en gastmama afgesproken op het JR station in Nanba.
De bioscoop was onder het station dus we gingen naar boven het station om daar te shoppen. Ik had daar een truitje gekocht die ik de vorige dag ook al had gezien.
Om 17.15 gingen we uitelkaar en ik nam de trein naar Nanba. Nanba is maar 10 minuutjes van Tennoji met det trein dus ik was veels te vroeg.
Toen gastmama kwam hebben we nog even moeten wachten op Honomi (die kwam van de avondschool) en toen gingen we naar een restaurant. Ik heb daar voor de laatste keer Ika geprobeerd te eten maar ik heb het nu maar opgegeven want ik lust het (tot groot verdriet van mijn gastfamilie xD) echt niet, haha. Verder heb ik een zeevruchtensalade gegeten.Er zaten als smaakmaker een soort viseitjes door geroerd. Die waren leuk want de ontploffen in je mond 8D.

Verder was er ook Bunkasai (cultuurfestival ) op mijn school natuurlijk.　Het cultuurfestival is de dag waarop leerlingen laten zien wat zij en hun school waard zijn. Mijn klas (2D) had de planeet aarde nagebouwd. We hebben van iedereen ook een portretjes gemaakt, op een stokje gezet en in de enorme bal gestoken (hij was ongeveer 1,5 x 2 m x 1,5 groot!). Verder hadden 8 meisjes uit de klas een dansje voorbereid op Lady Gaga’s Telephone. Ze hadden de kostuums voor tijdens de dans helemaal zelf gemaakt. Ze hadden voor de make-up zelfs nepwimpers gekocht en er zelf glinstersteentjes op geplakt! 
Ik had het meisje uit Thailand waarmee ik naar de film was geweest ook uitgenodigd om te komen. Er is nog een meisje uit Thailand op school hier aanwezig dus ik heb ze heel even Thais horen praten. Dat was heel cool 8D.

De eerste klassen hadden allerlei spelletjes in hun lokalen georganiseerd, de 2e klassen hadden elk een groot object gemaakt en de 3e klassen verkochten buiten etenswaren.

Toen het festival om 15:30 was afgelopen moest iedereen opruimen. We hadden als klas niet veel op te ruimen dus lag de slapen over z’n bureau.
Rond 16:30 mochten we naar huis.  Ik kwam een paar vrienden tegen uit een andere klas en we hadden nog wel de energie om met z’n allen even naar Nanba te gaan. Zijn we met z’n allen me de trein (op de uitkijk naar patrouillerende leraren) naar Nanba gereisd. Daar hebben we eerst met zijn achten purikura genomen en we hebben thee en koffie gedronken in een hele hippe duur uitziende (hij was ook wel een beetje duur maar dat hadden we wel verdiend vonden we, hihi) Italiaanse koffiebar.  Rond 19:00 zijn we uitelkaar gegaan dus ik was rond 20:00 ‘s avonds doodop thuis.

Ik ben deze maand nog 1 keer naar de school van mijn zusje gegaan om haar aan te moedigen met het Sports Festival. Op weg naar haar school kwamen we een hele knappe buitenlander tegen. Hij was echt heel knap, zo’n deo reclamespotje model . Toen hij passeerde knipoogde hij een beetje naar ons (ik en gastmama). Toen we om de hoek waren begonnen we heel stom te giechelen xD.
Maar goed, Yoshino deed maar mee aan 1 onderdeel dus we gingen gauw weer door. We zijn met zijn tweeen naar een soort voorlichtingscentrum gegaan over natuurlijke rampen (met name aardbevingen).  Daar heb ik in een soort machine een aardbeving kracht 7 meegemaakt en dat was heel heftig!

Ik ben gister teruggekomen uit Hiroshima.
Maar de bel is gegaan dus ik schrijf daar later wel over

Nog maar 4 maanden! september 15, 2010

Ik heb nog maar 4 maanden! Ik ga het de komende maanden erg druk krijgen!

5 december ga ik een test Japans doen om een certificaat te halen. Er zijn 5 levels, waarvan level 1 de moeilijkste is. Level 1 kan de gemiddelde Japanner niet eens doen, dus daar begin ik maar niet aan. Level 2 kan je halen als je 2 a 3 jaar hebt gestudeerd, dus die doe ik ook maar niet. Level 3 kan ik halen als ik elke dag alleen maar studeer in mijn vrije tijd en tijdens de les, en level 4 kan ik halen als ik elke dag een uurtje of 2 studeer. Level 5 hoef ik niet eens voor te gaan zitten. Ik denk er dus aan om level 3 te doen, om het niveau nog iets hoger te grijpen. Ik weet dus niet zeker of ik het kan, maar ik faal liever op een hele moeilijke test waar ik heel erg mijn best voor heb gedaan, dan dat ik een hoog cijfer haal voor test  haal waar ik niet echt mijn best voor heb hoeven doen. Als ik het niet haal, kan ik hem volgend jaar december altijd nog doen in Nederland!
Dus ik heb gekozen voor level 3.  Ik heb al een plan gemaakt waarin ik al mijn tussenuren in de bibliotheek gebruik om te leren, en tijdens de lessen wiskunde (waar ik toch niks van snap) en biologie.  Na school heb ik van dinsdag tot zaterdag badminton, dus dan kom ik rond 19:00 thuis. Dan eten, en weer leren. Het is niet makkelijk, maar ik vind Japans leren interessant en leuk dus ik vind het niet zo erg.

Ik heb 1 keer per dag vrij op zondag. 3 en halve maand = 16 weken. Dus niet zo heel veel. Op die dagen ga ik winkelen, naar Karaoke, of naar de Spa. Typisch Japans. En als iemand uit mijn gastgezin vrij heeft, gaan we samen ergens heen (naar een museum, toeristische trekpleister, kabuki (ik wil er heen maar het is zo duuuur x_x), etc etc.)
In de herfst ga ik met een vriend van de directeur van de school een berg beklimmen. Die vriend is een prohiker. Hij heeft de hoogste bergen van de wereld beklommen schijnt het (misschien ook de Mnt. Everest zei de directeur). Hij klimt 1 a 2 keer per week de berg Kongo op als oefening.

Voor de rest moet ik op 18 december　(de laatste dag) een speech doen voor de hele school (yaay!). In het Japans. Die moet ik voorbereiden, ik heb er wel zin in. Ik hoop alleen niet dat ik in janken uitbarst voor de hele school.
Ik ben ook bezig met iets te maken voor al mijn klasgenoten (ongeveer 45 mensen geloof ik). Dan ben ik nog van plan een portret te maken van mijn gastgezin en ik samen als afscheidscadeau.
Dan komt er nog een laatste orientatie van YFU waar ik ook een speech moet doen. Daarin moet ik laten zien of ik wat van Japans bak.

God wat mis ik patat met mayo.

Byebye september 1, 2010

Gisteren was de laatste dag van de zomervakantie dus vandaag begint school weer.
Gisteren was er natuurlijk training, maar het was geen normale training. Het was namelijk de laatste dag voor onze senpai (3 pers.). Omdat ze voor de toelatingsexamens van de universiteit moeten studeren moesten ze stoppen met de club. Normaal zijn de 3 altijd heel vrolijk maar gisteren waren ze een beetje stil. Het is namelijk de aller, maar dan ook echt aller-allerlaatste training die ze doen op de middelbare school. Ze zitten allemaal al 6 jaar op de club, waar ze heel geliefd zijn. De club is dan ook een belangrijk deel van hun leven geworden (het leven van een Japanse student: school, club, huiswerk, vrienden).  En gisteren moesten ze het loslaten.
Omdat het de laatste dag was voor onze senpai was iedereen aanwezig. En dat is niet leuk XD. Warmrennen doen we namelijk 2 aan 2 in een rij op volgorde van leeftijd (de senpai(senioren) vooraan en de kouhai(junioren) ) achteraan. Van voor naar achteren gaat het dan: de persoon vooraan de rij  roept ‘fighto’(doe je best) en dan antwoordt de hele groep met ‘hai’ (ja, begrepen). Dat 3 keer herhalen. En dan zegt de volgende persoon 3 keer fighto etc. Helemaal tot aan het einde van de rij. Dat iedereen aanwezig was betekent dat we enorm lang moesten rennen. Misschien 10 of 15 minuten. Met 32 graden .
Na het rennen hebben we eerst de gewone training gedaan tot 14:30 en daarna hebben we wedstrijdjes gespeelt tot 16:30. Om 16:30 begon het afscheid. Ieder lid had 3 brieven geschreven; 1 per senpai (als ik het zo schrijf is het net alsof mijn senpai een ding is ofzo xD). Ik heb dus ook 3 brieven geschreven; in het Japans.. .  Toen we die gaven moesten ze alledrie huilen.. en toen begon iedereen mee te snikken. Nadat we de brieven hadden gegeven verrasten we (ik en de andere bovenbouw 2e klassen) ze met zo’n klapper ding (zo’n hoorntje waar je het touwtje uit moet treken en dan komt er confetti uit. En toen schoot iedereen heel hard in de lach. De senpai hebben aan iedereen apart een brief geschreven.  Ik bewaar ze goed in een doosje op mijn kamer waar ik allemaal belangrijke herinneringen in bewaar.
Daarna gaven de 3 leraren die meehelpen met het organiseren een speech.
En toen was het toch echt het einde. We telden tot 3 en toen riepen we allemaal heel hard ‘ARIGATOU GOZAIMASHITA!’ (heel erg bedankt!’).  En toen begon iedereen we te pruilen.  Toen de club captain (1 van de senpai) traditioneel de club afkondigde (ima kara kurubu owarimasu – vanaf nu eindigt club) kon ze het amper uit haar keel krijgen. 

Vandaag is de laatste dag voor de helft van mijn klas die een speciale Engels opleiding volgen omdat zij naar Nieuw Zeeland gaan. Ik kon mijn tranen niet inhouden… ze zijn maar 3 maanden weg, maar ze komen pas een week voordat ik terugga naar Nederland terug naar Japan. Dus eigenlijk was het al een beetje een vaarwel.

Omdat de leerlingen van de Engels opleiding weggaan volg ik bijna geen Engels lessen meer. Ik heb er nu een paar vakken bij: Shodo (kalligraphie, ben ik heeeel blij mij!), Wiskunde (dat is iets minder maar dat het in het Japans is maakt het interessant) en Biologie. Biologie ben ik ook blij mee want ik heb een paar keer met de Biologie leraar gepraat en hij is heel vriendelijk (en hij heeft een grappig gezicht, ik bedoel geen lelijk gezicht, een grappig gezicht XD).

Ik heb net mijn huiswerk voor Manga ingeleverd. Het is een verhaaltje geworden van 8 pagina’s. De lerares zal alle ingeleverde strips laten printen in een boek (AWESOME). En iedereen ontvangt een copy!

Nanba augustus 23, 2010

Gisteren ben ik naar Nanba geweest met Yumi!
Lekker gewinkeld in Nanba, heb een tas en een armbandje gekocht. Verder hebben we nog voor 410 yen (3,-) gegeten in een cafe. Gewoon een volwaardige lunch hoor, rijst met soep en gyoza (chinese pastei achtig ding).
Over 10 minuten begint de training,　dus ik hou het kort..
De badmintonleraar had me een soort papier gegeven waarop stond hoe je moet intapen maar alles was in het Japans dus ik begrijp het niet.. Ik doe vandaag alleen mijn oma-steunsok aan ;D.
Gisteren had ik geschreven over de muziek die ik hier mag, maar ik ben １　groep vergeten: ikomonogakari. Hele leuke aparte groep!  Kimi ga iru en YELL zijn de mooiste liedjes ^^.

Verder hebben Yumi en ik gisteren nog purikura gedaan en geld verspeeld aan UFO catchers omdat we een telefoonstrap van Golden Eggs (zoek op google/youtube: heidi peter golden eggs) moesten en zouden hebben.

Ik moet nu echt gaan anders kom ik te laat ><.
Byebye

Zomervakantie augustus 21, 2010

Mijn favorieten van de muziek die nu populair hier is:
Funky Monkey Babys
Angela Aki
Antique Cafe
Kana Nishino
Green Day

Maar Funky Monkey Babys is de absolute nummer 1 ^^.  Ik wil graag naar een concert van ze toe, ze treden in Oktober hier op!

Dus een maand niets gedaan..
Wat is er zo allemaal gebeurd… Hmmm…
Laten we beginnen met de rest van Hokkaido, ik zal het kort houden..
Hokkaido was cool . Eigenlijk was het heel heet.. Nou iig, we zijn gaan raften, naar een dierentuin geweest, ramen gegeten, udon gegeten (waarvan de soep net iets donkerder was als die van Osaka), een kampvuur gegehad met een eetwedstrijd waarbij ik won ^^. Het leukste van alles was het raften .  En de gids.

De afgelopen maand was het zomervakantie.. ik heb best veel gedaan.
vanaf 1 juli ging mijn zusje voor 2 weken naar Australie, dus toen was het iets stiller in huis. De dag nadat ze wegging was ik niet helemaal mezelf.. ik weet niet waar het vandaan kwam maar ik voelde me gewoon niet blij. Gelukkig ging dat gauw weer over. Op 30 juni heb ik het huis van mijn councellor bezocht. Het was een enorm huis in de ouderwetse Japanse stijl. Het oude gedeelte was van binnenin ook van Japanse stijl en er hing kalligrafie van haar overgrootopa die schijnbaar heel beroemd te zijn geweest. Verder was er een nieuw gedeelte die van binnen gewoon modern was ingericht. Er was nergens verwarming of airconditioning! Dus in de winter ijskoud en in de zomer bloedheet. In de ‘kelder’ (kan niet want het huis is gebouwd op een berg) had ze een eigen bibliotheek ingericht! Het was klein maar echt heel mooi gedaan. Er waren gewone boeken maar ook prentenboeken en fotoboeken. Mijn councellor is 15 jaar geleden naar Nederland op vakantie geweest dus daar liet ze me een fotoalbum van zien.
Rond 4 uur ‘s middags zijn we naar een tempel gegaan waar we de hoofdirecteur van de school ontmoetten. Ik was toen verschrikkelijk nerveus natuurlijk. We konden gratis naar binnen na sluitingstijd omdat 1 van de monniken een oud-leerling was van Tezukayama. De Tempel was heel mooi, ook van binnen. Binnenin staat een copy van heel oud budhabeeld die in een kluis opgesloten staat en maar 2 dagen per jaar te bezichtigen is. Die dag is helaas al geweest in mei dus heb hem niet kunnen zien..
Aan het einde kregen we van de monnik een soort klein flesje zout. Het is een soort talisman die je altijd meeneemt. Als je je geiiriteerd voelt of niet to rust kan komen omdat er zoveel mensen om je heen zijn, doe je met je vinger een paar korrels zout in je mond.. en dan kom je tot rust.. Ik draag hem nu dan ook altijd bij me ^^.
Na de rondleiding door de monnik hebben we nog naar karpers staan kijken die de bladeren van de bosjes aan de oever aten. Daarna ben ik samen met de hoofdirecteur en zijn vrouw naar zijn huis gegaan om mijn spullen de dumpen (ik bleef er slapen en eten) en we zijn naar een restaurant gegaan. Ik had van tevoren gezegd dat ik geen tako en ika (octopus) kan eten, maar ik had niet verwacht dat ik een hele vis op mijn bord zou krijgen. Hij was ook nog eens in zo’n vorm op het bord gezet dat het leek alsof hij zwom dus dat maakte het nog interessanter. Ik durfde niet te zeggen dat ik er heel erg tegenop zag dus toen heb ik het maar gegeten (maar de ingewanden en het hoofd en de staart en de huid heb ik maar gelaten zoals het was ). Aan het einde van de avond was ik toch wel trots dat ik alles had geprobeerd. Ik had ook best veel gepraat.  De hoofdirecteur zou met zijn leeftijd mijn opa kunnen zijn :p. Toen gingen we naar huis, daar ging de directeur al heel vroeg naar bed omdat ie om 5 uur weer op moest. Dus de vrouw van de directeur en ik gingen de film Poseidon kijken. Hij was best vaag maar ik had niets beters te doen. Heb alles gegekeken op de laatste 3 minuten dus ik weet nog steeds niet hoe het einde is gegaan xD. Wat minder was is dat ik om 11 uur ‘s avonds plotseling moest overgeven, 2 keer. En ja hoor, daar kwam de vis . Ik weet nog steeds niet waarom ik moest overgeven. Ik vermoed dat het van de zenuwen was, of omdat ik misschien iets te veel van de staart van de shrimp gegeten had.
De volgend ochtend moest de directeur naar de school toe. Het originele plan was om naar een museum te gaan waar een tentoonstelling was van kunstwerken van studenten van Tezukayama maar omdat de directeur het druk had ging dat niet door. In plaats van naar de tentoonstelling ben ik met een oud-leerling van 20 (ze was zo knap, net een model) en haar moeder naar de nieuwe Ghibli film Ariette gegaan. Was een hele mooie film ^^.
Rond 5 uur ging ik met de trein naar huis, bepakt met mijn eigen bagage, en een hoop cadeautjes die ik  had gekregen van mijn councellor, directeur en de van de moeder van de oud-leerling. Ik was echt verschrikkelijk moe toen ik thuis kwam..

Ik keek net een programma over een model dat haar borsten van links naar rechts en andersom kan bewegen. 
Niet interessant. Maar het ziet er wel grappig uit .

Nadat mijn zusje weg was naar Australie had ik 1 dag vakantie van de badmintonclub omdat het zondag was. Vanaf maandag heb ik gewoon weer elke dag van 9 tot 12 getraind en ik merkte dat het wel goed ging met mijn conditie en dat ik de mensen in oefenwedstrijdjes waarvan ik in het begin verloor begon bij de benen (had zelfs een paar wedstrijden gewonnen). TOTDAT ik op de vrijdag mijn enkel weer eens kneusde tijdens een singles met een senior 1e klasser. Ik heb hem al eens eerder gekneusd hier maar deze keer deed het echt enorm pijn. Dus ik kon niet verder. Ik zat van 10 tot 12 uur met mijn voet in een emmer water met ijsklontjes. Ik moest er van mijn leraar met mijn voet in blijven zitten tot het zo’n pijn deed dat ik niet meer kon, en dan er hup weer in. Om 12 uur zat er geen gevoel meer in mijn hele onderbeen xD. Ik kon dus helemaal niet lopen maar het was een heel eind tot aan de uitgang waar mijn gastpapa stond te wachten met de auto dus ik mocht op een bureaustoel en de leraar van de badminton duwde me 8D. Aan de ene kant was het behoorlijk genant maar aan de andere kant had ik toch wel iets van *wiiiie *.
En daarna heb ik 2 weken niet gebadmintonned. Na 1 week kon ik weer een beetje lopen dus ik ging wel naar de wedstrijden kijken. De wedstrijden waren best indrukwekkend en enorm. Scholen uit heel Osaka (14.2 miljoen inwoners) kwamen om mee te doen. Er zaten mindere spelers tussen maar ook hele hele hele goede. Ik heb 1 keer jongens van rond 16/17 zien spelen en die speelden gewoon pro . Normaal vind ik badminton niet een kijksport maar een doesport maar deze wedstrijd was wel heel interessant.
Ik ben erdoor geiinspireerd om beter te worden!
Ik wil dus gewoon weer volop meetrainen maar het gaat toch niet helemaal goed. Nadat ik 2 weken geleden mijn enkel heb gekneusd loop ik een beetje vaag (mijn linkervoet is gewoon recht vooruit maar mijn rechtervoet staat een beetje scheef naar rechts). Gisteren deed ik voor de eerste keer weer mee. Het was heel erg heet (34 graden), ik had 2 weken niet gesport en ik had niet veel gegeten als ontbijt… Ik ging dus gewoon meetrainen, een beetje klieren, totdat mijn arm enorm pijn begon te doen. Ik dacht van, het zal wel gewoon zijn omdat ik het al zo lang niet meer gedaan heb dus ik ging gewoon door. Maar plotseling begon alles pijn te doen en toen schrok ik wel, want alles begon te draaien en alles van boven naar beneden werd zwart. Ben gelukkig wel op tijd gaan zitten want anders was ik misschien flauwgevallen. Dus na 1 minuut zat ik weer in de beheerderskamer van de zaal. Gelukkig kon ik na 5 minuutjes weer gewoon meedoen. En vandaag ging het weer beter als gisteren ^o^.

Ik heb in de 2 weken dat ik niets te doen had heel veel gestudeerd en ik heb in 2 weken ongeveer 100 kanji geleerd. Ik ken er nu 215! Voor de toets in december moet ik er 300 kennen, dus ik ga het helemaal doen !
En nu leer ik er nog steeds 10 per dag bij aan de hand van een planning die ik heb gemaakt over een periode van 2 maanden.

Vorige week ben ik gaan winkelen met mijn gastmama en zus en gastpapa (maar die bleef lekker dutten in de auto). Het was een hele leuke winkel met veel leuke kleding in allerlei stijlen. Ik heb voor 8000 yen (ongeveer 60 euro) een paar laarsjes, een soort jurkje, een lange witte poncho/blouse, leggings, 2 paar sokjes gekocht.  Dat was dus leuk winkelen. Wat nog leuker was, is dat mijn gastmama opeens zei dat het een cadeautje was van mijn gastpapa! Daarna heb ik nog sneakers gekocht (die heb ik natuurlijk wel zelfbetaald) omdat mijn oude helemaal versleten waren. 

Morgen ga ik met een vriendin naar Nanba! Ik heb er heel veel zin in!!

Ik hoop dat het zo volstaat (dit bericht is geloof ik al behoorlijk lang geworden) want ik ga stoppen. 
Welterusten (L)
Het is nu 13:18 bij jullie

Hokkaido!!! :D juli 22, 2010

Ja ik heb dus al een tijdje niet meer geblogged sorry!

Ik ga het goedmaken met een lekker lange blog ^^.

Ok, dus 3 ongeveer weken geleden ben ik met alle senior high 2e klassen naar Hokkaido geweest! We hebben er 4 dagen overnacht.. Dus ja. Komt ie ^^.
dag 1: samen met een vriendin naar Kansai Airport afgereisd. Je kan er alleen met de trein komen(geloof ik, misschien ooｋmet de auto xD). Kansai Airport is gebouwd in/op de zee dus dat is wel bijzonder. Je ziet er alleen niet zo veel van als je er staat omdat het zo groot is waardoor het lijkt alsof je gewoon op het vaste land staat.. Er waren geen stoelen meer vrij, maar het is ongeveer 50 minuten met de trein dus zijn we in de tussengang gaan zitten, en toen leken we net twee zwervers 8D.
Toen kwamen we rond 8:00 aan op het vliegveld, een uur te vroeg.. Alleen de leraren waren er dus we waren er als eerste. Er waren geen zitplaatsen dus we moesten de hele tijd staan. Rond 9:00 uur was iedereen er, en toen vroegen ze ons om op de grond te gaan zitten. Iedereen in uniform dus iedereen op de hurken. Uiteindelijk stapten we het vliegtuig in.
Het was ongeveer 2 uur met het vliegtuig. Toen we op Hokkaido aankwamen moesten we in de bus stappen van onze eigen klas. Iedere bus had een chauffeur en een jonge vrouw als gids. De gidsen hadden een heel schattig uniform. Een roze petje, een babygele blouse en een roze rok en hoge hakken. Onze gids was het geweldigst, ze kon zo heel droog vertellen 8).
Met de bus zijn we vanaf dat moment een deel van hokkaido afgereisd.　Als eerste zijn we naar lavendel velden gegaan, dat was heel mooi om te zien. Er was lavendel softijs! Dat was echt goddelijk <3.
Na de lavendel velden zijn we naar het hotel gereisd. We zaten met zijn 3en op een kamer. Die dag was Nederland-Brazillie, dus we we zijn stiekem opgebleven om te kijken..
Dag 2: op dag 2 gingen we raften!! Raften was wel het leukste wat ik heb gedaan in Hokkaido. Eerst moesten we zo’n wetsuit aantrekken. En daarna met 8 mensen en een gids de boot het water in geduwd. Toen ik het water instapte merkte ik al gelijk dat ik iets verkeerd had gedaan tijdens het aantrekken van het wetsuit, want mijn laarzen zaten gelijk vol water xD.
Ik zat naast de gids, die heel cool was want hij kwam uit Nepal. En hij kon Engels!! Hij vertelde dat hij in Nepal is begonnen met raften maar hij wilde nieuwe plaatsen uitproberen dus is hij naar japan gekomen, en volgend jaar denkt hij naar Amerika te gaan..!

Even genoeg over Hokkaido xD. Volgend bericht zal ik het afmaken.

Zomervakantie
Sinds gisteren is de zomervakantie begonnen! Niet echt wat je noemt een vakantie want ik moet nog steeds elke dag naar school naar de badminton club. Badminton is elke dag behalve zondag, met af en toe een vrije dag.. De training is of in de ochtend van 9 tot 12, of in de middag van half 3 tot half 6.
Ik heb het al eens verteld, maar er heerst een strenge hierarchie tussen de kouhai (jongeren) en senpai (ouderen).  Chugakko (junior high, 1-3 klas) en Koukou (senior high, 4-6 klas) trainen dan ook op verschillende tijden. De Koukousei, studenten van kokou, geven les aan de chugakko.
Voor en na de training wordt er natuurlijk schoongemaakt, en de netten worden opgezet/opgeruimd. Dat wordt gedaan door de laagste klas die aanwezig is.
De junior high 1e klassen zijn zielig. Ze zijn net in de club gestapt, en omdat badminton club zwaar is moeten ze conditie opbouwen door de rennen en krachtsoefeningen te doen. 2 uur lang. Ze doen dan ook nog niets aan badminton zelf, behalve af en toe een half uurtje lang droog oefenen xD. Het is echt, echt zielig om de zien xD.

Matsuri!
Afgelopen zaterdag zondag waren er volop matsuri in Kashiwara!  Matsuri zijn festivals/optochten. Ik heb zelf meegelopen in het festival voor kleine kinderen. Het was een heel klein festival, want het was voor de god van Kamiichi, een soort van gedeelte/wijk van Kashiwara. Op zaterdag was er een optocht van 1 tot 3 uur ‘s middags, en op zondag van 10 tot 12 uur ‘s ochtends en nog een keer van 1 tot 3.  Het was heeeeeel heet, ga daar maar vanuit.
We moesten met z’n allen een grote, hoge kar voorttrekken aan de hand van een lang touw. In die kar werden de taiko drums bespeeld en er zaten kinderen bovenin. Van achteren werden door mannen of jongens de kar voortgeduwd. Ik heb ook 1 keer de kar voortgeduwd. Helemaal vooraan de optocht liepen mijn gastnichtje van 11 en een vriendje met een grote microfoon. Zij riepen dan een kreet, en dan riep de hele optocht hen weer na. De optocht ging door Kamiichi heen. Soms zijn er doodlopende inhammen, en die moeten ook bereden worden. Bij een inham wordt het touw opgetilt. En dan rennen zo hard als je kan! De kar wordt met behoorlijke vaart de inham ingeduwd helemaal tot aan het einde. Pas aan het einde wordt er keihard geremd. Er waren ongeveer 8 inhammen, dus in totaal 24..
Zaterdag- en zondagavond was er een groot matsuri, voor heel kashiwara. Op zaterdag ben ik in Yukata gegaan!　Ｏｐ　zondag was ik zo moe van de 2 optochten die dag dat ik in gewone kleding ben gegaan.  Het grote matsuri was het meest indrukwekkend! Ik heb wat videos opgenomen!

Gisteren was er een aardbeving!!! Het was maar een kleintje gelukkig. Het was wel vreemd, het was 7 uur in de ochtend, en ik droomde dat ik op mijn bed zat. Ik had twee verschrikkelijke lelijke jurkjes gekocht en ik vroeg aan een vriendin welke de leukste was (we vonden de jurkje allebei echt heel hip xD). En vriendin koos natuurlijk de lelijkste 8). Toen begon ze opeens op de deur te kloppen. Dat was heel vaag. Toen ik wakker werd hoorde ik iemand op de deur kloppen, dus ik vroeg wie het was. Geen antwoord. Dus toen hoorde ik van achteren ook iemand kloppen. Weer vragen. Geen antwoord, vaag. Ik had nog steeds niks door toen xD. Vijf minuten later ging ik naar boven en mijn gastmoeder zei dat het een aardbeving was. Toen drong het eindelijk tot me door dat het geen grapje van mijn zus was :p.

baibai